Kalabalıklar arasında kalan bizler
nasıl olduğumuzu, özellikle yalnızlığımızı,
belki de "dost"a olan
açlığımızdan dolayı,
fark edebiliyor muyuz ki?
"Dost" tanımının içini
dolduran değerler öylesine önemli ve ihtiyaç duyulan değerler ki modern insan,
kendine sunulanların değersiz oluşunu bu türden bir “dost”u olmayınca fark
edebiliyor ancak.
Fakat böylesi bir
dostluğun yokluğunu fark etmek de şu zamanda, yürünmesi gereken yolun
sonunda elde edilebilecek bir kazanım gibi sanki.
Önemli olan ise "yolculuğa"
çıkmayı göze alabilmekte...
Fakat "dost" meselesinde
özellikle benim için durum biraz daha karmaşık gibi.
Durumum biraz da şairin kaleme aldığı şu
mısralardaki yola koyulmaya çalışan insanın durumuna benziyor:
"Kendinin bile ücrasında yaşayan
benim için
gidecek yer ne kadar uzak olabilir?"
Belki de henüz kendimin etrafında dönüp
durduğum için böylesine bir dostluğun içini doldurabilecek yolculuklara
koyulamıyorum.
Ya da en çok sevdiğime ve de değer
verdiğime inandıklarım...
Ama çoğu zaman, belki de hakikî anlamda
dost olamadığım için, dostluğu hayatımın hiç bir döneminde bu anlamıyla
yaşayamadığım için, kendimin en yakınında olanlara bile yabancı gibi
davranıyorum.
En yakınındakine bile yabancı olmak.
Bu belki fizikî olarak yaşanan bir
durumdan çok ruhen yaşanan bir durum.
Ama ister istemez ruhumuzda
yaşattıklarımız sonuçta bizlerin ya dilinden ya elinden ya da gözünden sudur olmuyor
mu?
Hiç değilse zihnimiz o yabancılaşmayı en
olmadık bir anda yaşamamız için bizleri mecbur bırakmıyor mu?
"Eğer hala şevkle yazıp yaratıyorsam, içimde büyük bir öfke olmasındandır."
Gunter Grass
* * *
"Kendimi yalnız bırakmamak için bütün gece aynanın karşısında oturdum"
Cesare Pavese
* * *
Ey hatırasıyla kaldığım yâr; Artık aramızda bir cihan var; Sen gökte safâ güzin-i didâr; Ben yerde azâb içinde bîzâr
Mehmed Akif
* * *
Gün olur, başıma kadar mavi; Gün olur, başıma kadar güneş; Gün olur, deli gibi...
Orhan Veli Kanık
* * *
"İçime çektiğim hava değil gökyüzüdür"
Ülkü Tamer
* * *
"Bundan sonra söyleyeceğim her şeyin, ben bile olsam, kimsenin incinmesine aldırmaksızın, her açıdan hakikate bağlı kalmasını istiyorum."
Ludwig van Beethoven
* * *
"Çok kolay; yalnız içinizden gelsin yeter!"
Goethe
* * *
"Tekrarlıyorum: Sanat bir yakarma, bir dua biçimidir ve insan yalnızca duasıyla yaşar."
Andrei Tarkovsky
* * *
"Vakti var ederek yaşayacağım."
Fazıl Hüsnü Dağlarca
* * *
"En iyiye ulaşmak için değiştireceğim kendimi. Tüm umudum bundadır."
Fyodor Mihayloviç Dostoyevski
* * *
"Yazamasam da duyarak yaşayacağım."
Turgut Uyar
* * *
"İnsan için önüne çıkan bütün yollar yürünebilir yollar ise; o insan artık kaybolmuştur."
İsmet Özel
* * *
Ne kadar sık ve uzun düşündüysem, şu iki şey hep yeni ve artan bir hayranlık ve huşuyla doldurdu ruhumu: 'Üstümdeki yıldızlı gökyüzü ve içimdeki ahlak yasası.' Yukarıda ve içimde bir Tanrı olduğunun kanıtı bunlar.
Immanuel Kant
* * *
"Yaşlanarak değil yaşayarak tecrübe kazanılır, zaman insanları değil armutları olgunlaştırır."
Peyami Safa
* * *
"Kimi insan otların kimi insan balıkların çeşidini bilir ben ayrılıkların, Kimi insan ezbere sayar yıldızların adını ben hasretlerin"
Nazım Hikmet Ran
* * *
"Ya artık bir kere daha duyamazsam kendimi..."
Cahit Zarifoğlu
* * *
"Felaketim şu ki, ben zaman zaman kendimi bulan adamım"
Ahmet Hamdi Tanpınar
* * *
"Hep denedin, hep yenildin, olsun yine dene yine yenil; daha iyi dene daha iyi yenil"
Samuel Beckett
* * *
"Kendisinin 'kendi' olduğunu anladığında kişi 'kendi-siz' olur... Bu en büyük sırdır."
Upanisad
* * *
"Mal mülk edinmekten, şan ve şöhreti önemsemekten utanmıyorsunuz ama ruhunuzla ilgilenmekten kaçınıyorsunuz"
Sokrates
* * *
Yalnızca "İnsan"lar Ölür, Diğerleri Sadece Telef Olur.
Martin Heidegger
* * *
I Have So Much Love But I Don't Know Where To Put It
KİTAPLAR / BÖLÜMLER